فیبروز ابرو چیست؟

فیبروز ابرو یک روش آرایش نیمه‌دائمی پیشرفته است که طی آن رنگدانه‌های معدنی با ظرافت خاص و عمق بسیار کم، در لایه‌های سطحی اپیدرم تزریق می‌شوند تا خطوطی شبیه به تارهای واقعی مو پدید آید و ابروها پرتر، مرتب‌تر و قرینه‌تر دیده شوند. این تکنیک به دلیل استفاده از ابزار دستی (microblading pen) و تیغه‌های فوق‌باریک، امکان طراحی خطوطی طبیعی را فراهم می‌کند که در نگاه اول از ابروهای واقعی قابل تشخیص نیستند. نقطهٔ قوت فیبروز، اتکای آن به «نسبت طلایی چهره» برای طراحی فرم ابروست؛ بدین معنا که پیش از آغاز کار، ساختار استخوانی و زوایای چهره با ابزار مخصوص اندازه‌گیری شده و قاب ابرو به‌گونه‌ای ترسیم می‌شود که با فرم چشم‌ها، بینی و پیشانی هماهنگی کامل داشته باشد.

ویژگی

فیبروز ابرو

میکروبلیدینگ

تاتو ابرو

ظاهر نهایی

بسیار طبیعی

نسبتاً طبیعی

پررنگ و یکدست

عمق نفوذ رنگ

سطحی

نیمه‌عمقی

عمیق

ماندگاری

6–18 ماه

12–24 ماه

دائمی با محو تدریجی

درد و التهاب

بسیار کم

متوسط

نسبتاً زیاد

امکان اصلاح فرم

بالا

متوسط

محدود

پس از اتمام کار، ابروها ممکن است تا دو درجه تیره‌تر از نتیجهٔ نهایی به نظر برسند؛ طی ۳ تا ۱۰ روز نخست، رنگ اضافی پوسته‌پوسته شده و ظاهر ابروها نرم‌تر و طبیعی‌تر می‌شود. در مقایسه با تاتوهای قدیمی، فیبروز نه‌تنها ظاهری واقع‌گرا دارد، بلکه به دلیل عمق نفوذ کم، خطر ایجاد اسکار یا تغییر رنگ ناخواسته پوست بسیار پایین است. همین ماهیت سطحی باعث می‌شود که در صورت تغییر سلیقه‌ٔ فرد یا ترندهای زیبایی، امکان ریموو یا طراحی مجدد بدون مشکل فراهم باشد. به‌طور معمول یک جلسهٔ ترمیم بین ۴ تا ۶ هفته پس از اجرای اولیه و سپس هر ۹ تا ۱۲ ماه جهت تازه‌سازی رنگ توصیه می‌شود.

فیبروز ابرو

فرایند انجام فیبروز چگونه است؟

فرآیند فیبروز ابرو، ترکیبی از علم، هنر و بهداشت است و در پنج گام اصلی دنبال می‌شود. مرحلهٔ نخست با مشاورهٔ دقیق آغاز می‌شود؛ در این جلسه، فیبروزکار نوع پوست، سابقهٔ آرایشی، حساسیت‌ها و انتظارات زیباجو را ارزیابی می‌کند. همچنین با استفاده از اپلیکیشن‌ها یا خط‌کش فی، نسبت‌های طلایی صورت اندازه‌گیری می‌شود تا بستر یک طراحی دقیق فراهم گردد.

گام دوم، طراحی و قرینه‌سازی است. هنرمند فیبروزکار با مداد مخصوص خطوط راهنما (pre-drawing) را ترسیم می‌کند. این طراحی در آینه با زیباجو چک می‌شود تا هرگونه اصلاح پیش از ورود به فاز کاشت رنگ انجام گیرد. در صورت تأیید، نوبت به گام سوم یعنی بی‌حسی موضعی می‌رسد؛ کرم‌های لیدوکائین یا بنزوکائین به مدت ۱۵ دقیقه روی پوست قرار می‌گیرند تا اعصاب سطحی ناحیه موقتاً غیرحساس شوند.

در چهارمین گام، ایجاد استروک‌ها یا همان خطوط مو مانند اجرا می‌شود. فیبروزکار تیغهٔ یک‌بارمصرف را در زاویهٔ حدود ۴۵ درجه روی پوست می‌لغزاند تا شیار بسیار ظریفی ایجاد شود؛ بلافاصله رنگدانه روی شیار قرار می‌گیرد تا به روش «کاپیلاری» به داخل پوست نفوذ کند. این مرحله نیازمند تمرکز بسیار بالاست؛ جهت، طول و ضخامت هر خط باید با الگوی رشد طبیعی موهای ابرو هم‌خوان باشد.

گام پنجم، پاک‌سازی و تثبیت است. پس از تکمیل خطوط، ناحیه با پنبهٔ آغشته به محلول نمکی تمیز شده و لایه‌ای نازک از رنگدانهٔ اضافی برای ۵ دقیقه روی کل ابرو قرار می‌گیرد تا رنگ درون شیارها قفل شود. نهایتاً کرم ترمیم‌کننده و لایهٔ نازکی از فیلم محافظتی روی ابرو قرار می‌گیرد و دستورالعمل‌های مراقبتی به زیباجو ارائه می‌شود. کل پروسه بین ۹۰ دقیقه تا ۲ ساعت طول می‌کشد و به‌ندرت با خونریزی یا التهاب شدید همراه است. کیفیت نتیجه به استریل بودن ابزار، مهارت هنرمند و پای‌بندی فرد به مراقبت‌های بعدی وابسته است.

فیبروز

مزایای فیبروز ابرو

نخستین مزیت فیبروز، ظاهر فوق‌العاده طبیعی آن است؛ خطوطی که با این تکنیک رسم می‌شوند به قدری ظریف‌اند که حتی در فاصلهٔ نزدیک نیز تشخیصشان از تار مو دشوار است. دومین امتیاز، انعطاف‌پذیری است؛ به علت نیمه‌دائمی بودن، در صورت تغییر سبک شخصی یا مُد، می‌توان فرم یا رنگ را بدون دردسر اصلاح کرد. سومین نکته، حداقل تهاجم است؛ رنگدانه‌ها در لایهٔ سطحی قرار می‌گیرند و برخلاف تاتو، به بافت درم عمیق نمی‌رسند، بنابراین خطر زخم یا تغییر رنگ ناخواستهٔ پوست (color migration) بسیار کم است.

چهارمین مزیت، دورهٔ نقاهت کوتاه است. اغلب مراجعه‌کنندگان پس از ۲۴ ساعت می‌توانند به فعالیت‌های عادی (به‌جز ورزش سنگین و شنا) بازگردند. پنجم اینکه فیبروز به دلیل تکنیک دستی، درد کمی دارد و با بی‌حسی موضعی، حس ناراحتی به حداقل می‌رسد. مورد ششم، قرینه‌سازی دقیق به کمک ابزار طراحی دیجیتال است که باعث می‌شود ابروها با استخوان‌بندی صورت و حالت چشم‌ها هماهنگ و متوازن باشند.

هفتم، تنوع رنگ و فرم است؛ طیف رنگدانه‌های معدنی از بلوند تا قهوه‌ای تیره و حتی خاکستری، دست فیبروزکار را برای انطباق با رنگ مو و پوست باز می‌گذارد. هشتم، بهبود اعتمادبه‌نفس؛ کسانی که در اثر استرس، بیماری یا اصلاح بیش‌ازحد، ابروهای کم‌پشتی دارند، پس از فیبروز چهره‌ای سرزنده‌تر و جوان‌تر پیدا می‌کنند. نهایتاً، فیبروز در مقایسه با آرایش روزانهٔ مدادی یا پودری، صرفه‌جویی در زمان را به همراه دارد؛ کاربر هر صبح بدون صرف وقت برای طراحی ابرو، آمادهٔ خروج از منزل است.

معایب و محدودیت‌های فیبروز

مهم‌ترین چالش فیبروز، ماندگاری محدود آن است؛ بسته به متابولیسم پوست و سبک زندگی، رنگ پس از ۶ تا ۱۸ ماه کم‌رنگ می‌شود و به جلسات ریتاچ نیاز دارد. دوم، وابستگی شدید به مهارت هنرمند است؛ اگر فرد آموزش‌دیده نباشد، امکان ایجاد خطوط نامنظم، عمق بیش‌ازحد یا عدم رعایت تقارن وجود دارد که اصلاح آن پرهزینه و زمان‌بر است.

سومین نکته، پاسخ متفاوت انواع پوست است؛ پوست‌های بسیار چرب یا دارای منافذ باز، رنگ را به‌خوبی حفظ نمی‌کنند و استروک‌ها ممکن است به‌مرور حالت «بلید» پیدا کرده و درهم ادغام شوند. چهارم، محدودیت‌های پزشکی؛ افراد مبتلا به دیابت کنتر‌ل‌نشده، اختلالات انعقادی، پسوریازیس فعال، لوپوس یا زنان باردار باید قبل از اقدام با پزشک مشورت کنند. پنجم، حساسیت یا واکنش آلرژیک هرچند نادر، اما ممکن است به رنگدانه‌ها یا مواد بی‌حسی رخ دهد؛ انجام تست پَچ ۴۸ ساعت قبل از کار برای افراد حساس توصیه می‌شود.

ششم، هزینهٔ بالاتر نسبت به تاتوهای سنتی است؛ به‌ویژه اگر جلسات ترمیم منظم انجام شود. هفتم، نیاز به مراقبت دقیق پس از کار؛ شست‌وشو، آفتاب، تعریق و آرایش می‌توانند نتیجه را تحت تأثیر قرار دهند. هشتم، ریسک عفونت در صورت عدم رعایت استریل ابزار یا دستکاری زخم‌های ریز؛ لذا انتخاب کلینیک معتبر با مجوز رسمی ضروری است. با علم به این محدودیت‌ها، فرد می‌تواند تصمیم آگاهانه‌تری بگیرد.

چه کسانی کاندیدای مناسبی برای فیبروز ابرو هستند؟

کاندیدای ایده‌آل فیبروز، شخصی است که ابروهای کم‌پشت، پراکنده یا نامتقارن دارد و به دنبال روشی طبیعی برای پرکردن فواصل خالی است. این افراد معمولاً از صرف زمان روزانه برای آرایش ابرو خسته شده‌اند یا به دلیل ورزش، تعریق یا سبک زندگی فعال، ماندگاری آرایش مدادی روی ابروهایشان پایین است. همچنین کسانی که از اصلاح بیش‌ازحد یا کندن بی‌رویهٔ مو دچار نازکی ابرو شده‌اند، در صورت نداشتن بیماری پوستی فعال، گزینه‌های مطلوبی هستند.

از منظر فیزیولوژیک، پوست‌های نرمال تا خشک بهترین بستر را برای فیبروز فراهم می‌کنند؛ زیرا رنگدانه‌ها یکنواخت نفوذ کرده و استروک‌ها در بلندمدت واضح باقی می‌مانند. افرادی که تحت شیمی‌درمانی قرار گرفته یا به بیماری آلوپسی مبتلا هستند، می‌توانند پس از تأیید پزشک و پایان دورهٔ درمان، از فیبروز برای بازگرداندن چارچوب صورت خود استفاده کنند.

در مقابل، افرادی با پوست شدیداً چرب یا دارای روزاسه ممکن است نیازمند جلسات ترمیم زودهنگام باشند. کسانی که در دوران بارداری یا شیردهی هستند، افرادی که داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کنند، یا مبتلایان به دیابت کنترل‌نشده می‌بایست این روش را به تعویق بیندازند. سن قانونی برای فیبروز در بسیاری از کشورها ۱۸ سال است و انجام آن برای نوجوانان نیاز به رضایت کتبی والدین دارد.

نکتهٔ دیگر، انتظارات واقع‌بینانه است؛ کسانی که به دنبال ابروهای «های‌فشن» با خطوط گرافیکی یا پهنای بسیار زیاد هستند، شاید گزینهٔ مناسب‌تری مانند شِیدینگ یا تاتو پودری را ترجیح دهند. به‌طور خلاصه، فردی که سلامت عمومی مطلوب، پوست سازگار و تمایل به ظاهر طبیعی دارد، کاندیدای مطلوب فیبروز ابرو به شمار می‌رود.

مراقبت‌های قبل و بعد از فیبروز ابرو

پیش از فیبروز: حداقل ۷۲ ساعت قبل، مصرف الکل، کافئین، ایبوپروفن و آسپرین را قطع کنید تا خونریزی نقطه‌ای کاهش یابد. از برنزه کردن، لیزر و پیلینگ شیمیایی در ناحیهٔ پیشانی یک هفته پیش از کار اجتناب کنید. در روز انجام، صورت را با شویندهٔ ملایم شسته و از مرطوب‌کننده یا ضدآفتاب استفاده نکنید؛ پوست باید خشک و عاری از چربی باشد. همراه داشتن تصویر مرجع از فرم ابروی دلخواه می‌تواند به فیبروزکار در درک سلیقهٔ شما کمک کند.

پس از فیبروز: تا ۳ روز از شست‌وشوی مستقیم ابروها پرهیز کنید؛ برای پاک‌سازی صورت از دستمال مرطوب فاقد الکل استفاده کنید و هنگام حمام، صورت را از پاشش آب داغ حفظ کنید. از روز سوم، روزی دو مرتبه ابرو را با پنبهٔ آغشته به سرم فیزیولوژی پاک کرده و لایهٔ نازکی از پماد ویتامین A یا پماد مخصوص ترمیم بر آن بزنید. پوسته‌ریزی بین روزهای ۴ تا ۷ رخ می‌دهد؛ هرگز پوسته‌ها را نکَنید زیرا رنگدانه همراه آن کنده می‌شود.

تا ۱۰ روز از سونا، استخر، ورزش پرتعریق و نور مستقیم آفتاب دوری کنید. آرایش و استفاده از مواد لایه‌بردار شیمیایی روی ناحیهٔ ابرو تا کامل شدن ترمیم (حدود ۱۴ روز) ممنوع است. پس از آن، می‌توانید فعالیت‌های عادی را از سر بگیرید؛ اما استفاده از ضدآفتاب SPF30 به بالا، کلید ماندگاری رنگ است. جلسهٔ ریتاچ یک ماه بعد با همان مراقبت‌های پس از کار دنبال می‌شود.

سؤالات متداول درباره فیبروز ابرو

عموماً خیر. کرم‌های بی‌حسی موضعی حاوی لیدوکائین حس درد را ۷۰–۹۰ درصد کاهش می‌دهد. افراد با آستانهٔ درد پایین ممکن است کمی کشیدگی حس کنند که شبیه خراشیدن سطحی پوست است.

فیبروز در واقع یک برند و متد میکروبلیدینگ است که استانداردهای خاصی برای زاویهٔ تیغه، تعداد ضربات و طراحی براساس نسبت فی ارائه می‌دهد؛ درنتیجه خطوط ظریف‌تر و قرینه‌تر نسبت به روش‌های قدیمی دارد.

روشن شدن ۳۰ تا ۴۰ درصدی طبیعی است؛ لایهٔ اپیدرم تجدید می‌شود و رنگ نهایی پس از ترمیم کامل و جلسهٔ ریتاچ تثبیت می‌شود.

در صورتی که تاتو قدیمی کم‌رنگ باشد می‌توان استروک‌ها را میان خطوط موجود اضافه کرد. اگر تاتو پررنگ یا با زمینهٔ قرمز/آبی باشد، ابتدا چند جلسه ریموو لیزری نیاز است.

ترجیحاً تا ۷ روز آرایش نکنید؛ زیرا مواد آرایشی ممکن است به درون شیارهای تازه نفوذ کرده و رنگ را کدر کنند.

خیر؛ عمق استروک‌ها به فولیکول مو نمی‌رسد و در صورت مراقبت صحیح، آسیبی به ریشهٔ موها وارد نمی‌شود.

بسته به شهر، تجربهٔ هنرمند و کیفیت رنگدانه، هزینه متغیر است ولی معمولاً بین ۴ تا ۱۰ میلیون تومان در سال ۱۴۰۴ گزارش می‌شود.

بله؛ طراحی خطوط طبیعی فیبروز آن را برای ابروهای آقایان نیز مناسب کرده است و می‌توان تراکم ابرو را بدون جلوهٔ آرایشی افزایش داد.